کارگردان «جهان مبهم هاتف» میگوید که تلاش برای حفظ هنر و سینما با جشنواره فیلم فجر باید ادامه پیدا کند.
مجید رستگار کارگردان فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» به تهیه کنندگی امیر مهریزدان از آثار راه یافته به چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر درباره این فیلم گفت: داستان فیلم درباره دو دوست است که مسیر مشترکی را برای تحقق رویاهایشان آغاز میکنند. این مسیر پر از فراز و نشیب است و با چالشهایی همراه میشود که بر زندگی، عشق و حرفه آنها تأثیر میگذارد. در طول مسیر، افراد و شرایط مختلفی بر سر راهشان قرار میگیرند که مشکلات و تعارضهایی ایجاد میکند و نهایتاً رفاقت آنها نیز با چالش مواجه میشود.
وی ادامه داد: این قصه، اقتباسی از واقعیت است. دو شخصیت اصلی فیلم برگرفته از دو نفر واقعی هستند و ما بخش کوچکی از زندگی آنها را به تصویر کشیدهایم و باقی داستان را دراماتیزه کردهایم تا بتواند به یک روایت سینمایی تبدیل شود. قصه ما در واقع اقتباسی است از زندگی چند ساله دو دانشجوی جوان که مسیر ده سالهشان الهامبخش شکلگیری این فیلم شد. تلاش ما این بوده که این تجربه واقعی، در قالبی سینمایی و جذاب برای مخاطب روایت شود و به یک فیلم بلند تبدیل شود.
رستگار در ادامه درباره چالشهای ساخت اولین فیلم بلند خود گفت: وقتی فیلماولی هستید، با طیف گستردهای از مشکلات مواجه میشوید که بزرگترین آنها محدودیتهای مالی است. بودجهای که ما داشتیم، تقریباً یک چهارم بودجه معمول فیلمهای مشابه در سینما بود. حتی اگر بخواهیم به رقم تقریبی اشاره کنیم، در مقایسه با بسیاری از آثار اولیه دیگر، بودجه ما بسیار کمتر بود. این کمبود منابع باعث شد مجبور شویم تولید را در زمان کوتاهتری به پیش ببریم و برنامهریزی دقیقی برای هر روز فیلمبرداری داشته باشیم. در طول فیلمبرداری، به طور متوسط روزی چهار تا پنج دقیقه از هر صحنه ضبط میشد، اما تلاش کردیم با تمرکز و بهرهگیری از تمامی امکانات موجود، کیفیت پروژه حفظ شود. خوشبختانه حضور و حمایت آقای مهریزدان در کنار ما، نقش کلیدی داشت و کمک کرد تا با همه ناملایمتیها و محدودیتها، پروژه به پیش برود.
وی تأکید کرد: ما سوژه فیلم را داشتیم و آن را خیلی جاها ارائه دادیم اول عدم اعتماد دوم شروط برگشت سرمایه باعث شد خیلی زمان ببرد تا بتوانیم این کار را به تولید برسانیم و در نهایت تنها جایی که پذیرفت این کار ساخته بشود سازمان سینمایی سوره بود که لطف داشتند و در حد توان حمایت کردند.
رستگار در ادامه درباره حضور فیلم در جشنواره گفت: جشنوارههای سینمایی، به هر شکل، مسیر مهمی برای معرفی آثار به مخاطبان و اهالی سینما هستند. معمولاً اولین حوزهای که در شرایط بحران مالی یا اجتماعی آسیب میبیند، فرهنگ و هنر است. وقتی مشکلات مالی به وجود میآید، بودجهها کاهش پیدا میکند و گاهی به صورت مستقیم به فعالیتهای فرهنگی و هنری فشار وارد میشود. به نظر من، این نگاه اشتباه است، زیرا هنر و فرهنگ همیشه نقش سازندهای در آگاهیبخشی و حفظ سلامت اجتماعی دارند و نباید محدود شوند. امثال من بیش از ۲۲ سال در این حوزه کار کردهایم و مسیرمان پر از فراز و نشیب و سختیهای مختلف بوده است تا بتوانیم آثارمان را به مخاطب ارائه دهیم. به نظر من، جشنواره فیلم فجر همیشه فضایی بوده که صدها و شاید هزاران کارگردان توانستهاند آثار خود را معرفی کنند، چه در دوران جنگ و چه در شرایط آرامتر و به نوعی بخش مهمی از فضای سینمای ایران را شکل داده است.
وی ادامه داد: این جشنواره بستری برای رقابت و معرفی آثار به مخاطب است و باعث میشود بینندگان درک بهتری از کیفیت و تنوع سینما پیدا کنند. حتی با وجود تبلیغات و روشهای مختلف معرفی آثار، حضور در چنین جشنوارهای به فیلم و فیلمساز هویت و دیده شدن میدهد و به نظر من، این چرخه باید بیش از پیش حمایت شود. متأسفانه در شرایط فعلی، اولین جایی که به آن حمله میشود، حوزه فرهنگ و هنر و بهویژه جشنوارههاست اما این اتفاق، از نظر من، آسیبزننده است. جشنوارهها و آثار هنری فرصتهایی هستند که میتوان از طریق آنها با مخاطب صحبت کرد و تریبونی برای بیان دغدغهها فراهم کرد. حمایت مردم و اهالی فرهنگ و هنر برای دیده شدن فیلمها ضروری است تا چراغ سینما و هنر خاموش نشود. با وجود همه دشواریها، هنر هنوز نفس میکشد و تلاش میکند به حیات خود ادامه دهد و این مسیر باید حفظ شود.
